oraz wyjątkowo się z tego cieszę, że nie idę za stadem oraz wiego wierzeniach oraz
dogmatach.. From: "infras" <ksz_ych[]wp.pl> Subject: Re: w/g imiona czy imienia ? Date: Thu, 4 Oct 2007 20:49:22 +0200
Użytkownik "JAMAR" napisał w wiadomości
news:fe376h$epq$1@atlantis.news.tpi.pl...
> Skrót w/g (w temacie) jest niepoprawny. Powinno się pisać: wg.
> Między pytajnikiem oraz poprzedzającym go wyrazem nie kładzie się spacji. To
> samo tyczy się przecinka.
> Kontekst w każdym razie to nie to, o co pytasz:
> http://sjp.pwn.pl/lista.php?co=kontekst
Nie ma to jak mieć swoje pięć (5) minut , da się pisać o pierdołach oraz nic nie
odpowiedzieć. No ale to jak z penisem ... From: "Jan" <kotlety[]polbox.com> Subject: Re: O zgodę na przeprowadzenie którego... Date: 8 Oct 2006 17:09:55 +0200
Leszek E. Pyta:
> > [..] Kwiecistość wypowiedzi nie jest dziś konieczna, choć wzorce
> > z minionych wieków funkcjonują, stąd rozumiem Twoje rozterki.
>
> A kiedy była konieczna? i jakież to wzorce masz na swej myśli? :)
Potraktuję twoje pytanie dosłownie, a nie jako retoryczne.
Zapewniam Cię, że jeszcze pół wieku temu urzędowe pisma oraz listy
musiałby być zgodne z obyczajami XIX-wiecznymi. Inaczej
odczytano by je jako przejaw prostactwa, by nie rzec - chamstwa.
Sam widziałem pismo, skierowane do rosyjskiego akademika,
zakończone następująco (użyję liter łacińskich oraz napiszę
fonetycznie):
Primite uwierienija pocztienija
oraz głuboczajszego k Wam uważenija.
A treść musiała być taka, aby tematu
nie dotykać bezpośrednio. należy wokół
niego krążyć (jako wilcy wokół danieli),
a później zdecydowanie, acz w oględnych
słowach, zaproponować swoje zdanie.
Jak uczy historia oraz literatura, rangi
urządnicze były nie mniej rygorystycznie
traktowane niż rangi wojskowe, z wszelkimi
wymaganiami co do zwrotów oraz wyrażeń.